راستى آيا سزاوار و شايسته است كه انسان در برابر نعمت حق گرچه ذرّه‌اى نان باشد كفران ورزد ؟ تا چه رسد به حقّ نعمت وجود اهل بيت عليهم السلام كه از بزرگ‌ترين و پرسودترين نعمت‌هاى خداوند متعال است . شيخ حر عاملى در كتاب وسائل الشيعة از كتاب عيون أخبار الرضا نوشتهء شيخ صدوق رئيس محدثين شيعه روايت مىكند كه حضرت امام رضا عليه السلام شنيد يكى از يارانش مىگويد : خدا لعنت كند كسى كه با على عليه السلام جنگيد ؛ حضرت به او فرمود بگو : إلّا مَنْ تابَ وَأَصْلَحَ . مگر كسى كه توبه كرد و مفاسدش را اصلاح نمود . سپس فرمود : گناه كسى كه از او نافرمانى كند و از فرمان ها و خواسته‌هايش روى گردان شود و توبه نكند از گناه و معصيت كسى كه با او جنگيده سنگين‌تر و بزرگ‌تر است « 1 » . ثمرهء جدايى از اهل بيت عليهم السلام با توجه به آيهء : « . . . أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ . . . » « 2 » . . . . اى اهل ايمان ! از خدا اطاعت كنيد و [ نيز ] از پيامبر و صاحبان امر خودتان [ كه امامان از اهل بيت اند و چون پيامبر داراى مقام عصمت‌اند ] اطاعت كنيد . . .

--> ( 1 ) - عيون أخبار الرضا : 2 / 88 ، باب 22 ، حديث 35 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 335 ، باب 47 ، حديث 20674 ؛ بحار الأنوار : 32 / 319 ، باب 8 ، حديث 289 . ( 2 ) - نساء ( 4 ) : 59 .